Lourdes Jubilate 1858-2008! Dit jaar is het 150 jaar geleden dat Maria aan het jonge meisje Bernadette Soubirous is verschenen en daarom besloot ik om eens een kijkje te nemen op de plek waar jaarlijks zo´n 6 miljoen pelgrims samenkomen. Dit jaar zal dit ruim worden overschreden en verwacht de organisatie zelfs 8 á 9 miljoen bezoekers in Lourdes (Hautes Pyreneeën). Om eerlijk te zijn had in niet zoveel op met al die poespas en al die drukte waar ik wel eens over gelezen had. Maar niet oordelen voordat je het zelf hebt ondervonden. Ik wilde het dus met eigen ogen aanschouwen.

De bereikbaarheid van Lourdes is uitstekend door de komst van de TGV en door de goedkope vluchten van ondermeer Transavia die driemaal per week rechtstreeks van Amsterdam naar Pau vliegt. Het vliegveld Pau-Pyreneeën bevindt zich 45 km van Lourdes. Op 10 km afstand ligt nog een tweede vliegveld namelijk Tarbes-Lourdes. Goed georganiseerde trein- en busreizen, vaak door kerkelijke, christelijke en hulpverlenerinstanties, is het voor iedereen mogelijk om een bezoek te brengen aan Lourdes.

De avond van mijn aankomst vraag ik bij de receptie van het hotel waar precies de lichtprocessie plaatsvindt. “Ach mevrouw, die hoef ik u niet te wijzen. U loopt maar gewoon met de stoet mee”. En dat klopte. Eenmaal op straat kan ik zo aanhaken. Het is als bij het water in de rivier; door elke zijtak stroomt er meer water en groeit de rivier. De stoet mensen groeit en zwelt op. Mensen in rolstoelen, mensen op brancards, gezonde mensen, zieke mensen, mensen alleen, mensen in groepen, mensen met vaandels en lichtborden waarop hun stad of land staat vermeldt. Ik spreek iemand aan met een vaandel in zijn hand waarop ‘Ave Maria Indonesia’ staat. Ze zijn helemaal uit Indonesië gekomen om het jubileumjaar te vieren, echt geweldig! Ik was er helemaal ontroerd en ontdaan door. Dít is Lourdes! Dít is wat Maria bedoelde toen ze aan Bernadette vroeg: “Laat de mensen in processie hierheen komen” De 220 souvenirwinkels en groteske basilieken zijn maar bijzaak, zij voldoen alleen aan de vraag. Het gaat om de liefde, het Goddelijke, de samenhorigheid, het verbonden zijn, de warmte in het hart, de troost en vooral de hoop. Het is als balsem voor de ziel. Niet alleen het bidden, het Heilig Water of het aanraken van de grot doet wonderen, nee, de pelgrimstocht, de ontmoetingen met al deze mensen in Lourdes doet al wonderen. Het verbindt mensen ongeacht religie, of herkomst.

Elke avond vindt er een Maria Processie plaatst op het grote plein voor de Rozenkransbasiliek. Een indrukwekkend schouwspel met al die tienduizenden brandende kaarsen die de mensen bij zich hebben, die flonkeren als sterren aan de hemel. Wat een belevenis, wat een ervaring.

De volgende dag heb ik de openlucht mis nog kunnen bezoeken en had ik een zeer prettig gesprek met Pater Mark Kemseke, auteur van het boekje `Lourdes 150 jaar later´ (meer info onderaan de pagina), daarna moest ik afscheid nemen van Lourdes. Helaas moet ik zeggen want ik had hier nog wel een paar dagen langer willen vertoeven.

Normaal gesproken zijn persreizen uiterst zorgvuldig georganiseerd, maar ditmaal dacht men dat ik vleugels had. Mijn volgende afspraak stond om 15.00uur gepland, ik moest om 14.00 vertrekken uit Lourdes volgens het programma en de reistijd was 1uur en 40 minuten. Dat gaat dus niet lukken. Ik had dan gelukkig wel mijn TomTommetje meegenomen dat mijn enorm veel zoekwerk scheelde, maar om 40 minuten van de reistijd af te halen lukt je echt niet als je tenminste geen bon wilt scoren, of erger. Die bon kwam overigens toch wel. Want ik kwam natuurlijk veel te laat op mijn afspraak en kon geen parkeerplek vinden bij het Office de Tourisme in Auch (Gers) en heb zodoende mijn huurauto maar ergens neergezet. Bij terugkomst van mijn bliksemtoer door Auch prijkte er een ´pappillon´, van monsieur l´agent, achter mijn ruitenwisser…merde !

In Lectoure (Gers) bezocht ik ´Bleu de Pastel de Lectoure´. Vroeger werd er in dit gebied de wede geteeld waaruit men de indigo kleur won. Nu gebeurt dit weer op kleine schaal en hebben de eigenaars van de Bleu de Lectoure in 1994 een oude regionale ambacht weer nieuw leven ingeblazen. In het atelier worden ondermeer de verworven indigo in verschillende producten verwerkt zoals kleding, cosmetica, verf en papier. Ook kan men demonstraties bijwonen. In het aangrenzende winkeltje ziet alles blauw en wordt men hebberig van al dit moois.

De Midi-pyreneeën is het gebied waar de pelgrimsroute ligt naar Santiago de Compostella. Lectoure ligt ook aan de route. De huizen die hun deuren open stellen om pelgrims een overnachting aan te bieden, zijn duidelijk te herkennen aan de onmiskenbare St.-jakobsschelp.

La Romieu (Gers) is ook zo´n stadje. Een klein stadje aan de beroemde pelgrimsroute wordt gedomineerd door een abdij en kerk in gotische stijl. De beroemde Arnaud d´Aux, leider van de Tempeliers, werd hier geboren en liet er in begin 14 de eeuw de stiftkerk en kloostergang bouwen. Het stadje, een echte Gascognese Bastide is vooral ook bekend om de oude legende van Angéline: Het meisje dat wees werd maar liefdevol werd opgenomen door buren. Ze was gek op haar katten en katten op haar zo het leek want alle katten uit de omgeving kwamen graag bij haar. Angéline was erg slank, had groene ogen en haar oren waren een beetje spits. Ze zag er een beetje vreemd uit. De bewoners vonden zelfs dat Angéline steeds meer op haar katten ging lijken. Er brak een zeer armoedige tijd aan in La Romieu, zo armoedig zelfs dat de hongersnood volgde. Men had niets te eten en er zat niets ander op dan om de katten op het menu te zetten. Angéline vond het verschrikkelijk maar begreep het gelukkig wel dat er geen andere oplossing was. Ze smeekte haar pleegouders of zij twee katten mocht houden en na lang aandringen verstopte zij haar twee liefste katten in huis. Het tij keerde en de daarop volgende oogsten waren erg goed. Echter toen voltrok zich een bijna even groot drama. Door het katten tekort bleken er zoveel muizen en ratten te zijn die op hun beurt de oogst oppeuzelden. Er dreigde weer een ramp. Maar toen kon Angéline haar grote geheim opbiechten. Zij had twee katten in huis verstopt en deze twee katten hadden ook nog weer eens kleintjes gekregen. Ik schenk ze jullie als jullie mij beloven dat jullie ze goed zullen behandelen en dat zij bij jullie thuis mogen wonen. Door de katten van Angéline werd een nieuw ramp voorkomen en was er een legende geboren. Kunstenaar Maurice Serreau heeft het stadje voorzien van prachtige beeldjes van katten die men door het hele stadje kan bewonderen.

Mijn tocht ging verder via Auvillar (Tarn-et-Garonne) naar Moissac waar ik zou overnachten in een pelgrimhuis. Maar eerst naar heb ik één van de mooiste cloîtres van Frankrijk bezocht. De kloostergang behoort tot de Benedictijner abdij St. Pieter en staat samen met de naastgelegen kerk en het beroemde timpaan op de lijst van werelderfgoed van de Unesco . Om stil van te worden, zó mooi! Ook heel indrukwekkend was mijn overnachting. Voor de verandering eens geen luxe hotel maar een eenvoudig pelgrimhuis. Om de sfeer te proeven en om contact te leggen met pelgrims die op weg zijn naar Santiago de Compostella. In dit voormalig Karmelieten klooster heb ik ´s avonds de maaltijd genoten samen met zo´n vijftien mensen van verschillende nationaliteiten die allemaal lopend of per fiets op weg waren naar het bedevaartoord in Spanje. Hier sprak in ondermeer de Duitse fotograaf en schrijver Martin Schulte-Kellinghaus die voor zijn boek ´ St.Jacobsweg´ onderweg was. Na thuiskomst heb ik zijn website eens bekeken. Wat een ongelofelijk mooie foto´s. Ik moet denk ik nog wat blijven oefenen…

Eigenlijk heb ik deze reis naar de Midi-Pyreneeën gemaakt voor één bepaalde vrouw: Réné Bagelet. Deze ferme boerin bestiert in d´r eentje een boerderij. Die weliswaar niet erg groot is maar ze moet het toch allemaal maar klaren in d´r eentje. Het bijzondere aan deze vrouw is dat zij haar land bewerkt met twee koeien, nee geen ossen wat gebruikelijker is. Een zeer opmerkelijke vrouw waarover u meer kunt lezen in deel 2 van mijn boek `Bijzondere ontmoetingen in Frankrijk´.

´s Middags nam ik mijn intrek in het Mercure Hotel in Albi vanwaar ik een sensationeel uitzicht had op het Middeleeuwse Albi, aan de andere kant van rivier de Tarn. Albi met haar unieke vestingkathedraal St.Cecile moet u zeker eens bezoeken.

In de Midi-Pyreneeën staat dé Katharenburcht namelijk: Montségur . Hier, aan de voet van het indrukwekkende bolwerk van de Albigenzen (de eigenlijke naam voor de Katharen) had ik een afspraak met Olivier de Robert, de Katharen specialist. Met hem en zijn vriendin zou ik naar boven gaan, maar de lucht zag er onheilspellend uit. En net toen de klim wat zwaarder begon te worden brak de hemel boven ons open en stortte al het hemelwater naar beneden. Olivier besloot dat het te gevaarlijk was. We moesten terugkeren. We zijn toen maar een gezellig cafeetje ingedoken in Montségur zodat ik al mijn vragen op hem af kon vuren. Maar jammer was het wel want je schijnt een adembenemend uitzicht te hebben vanaf de burcht. Dus toch maar weer een poging wagen bij mijn volgende bezoek aan de Ariège.

Mijn laatste bezoek legde ik af in Mirepoix (Ariège) Een heerlijk, typisch Frans stadje. Erg toeristisch maar veel te zien, prachtige Middeleeuwse vakwerkhuizen, en verschrikkelijk gezellig. Het was maandag dus marktdag in Mirepoix. De boeren stonden hun kippen, konijnen en eieren te verkopen, verse groente, geurende kruiden en verrukkelijke kaasjes. Met oogkleppen op liep ik naar mijn afspraak in het Office de Tourisme van Mirepoix, te bang om te worden afgeleid door al dat lekkers. Hier ontmoette ik Mathieu Lagarde, directeur van het VVV. Een man met passie voor de stad die hij vertegenwoordigd dat voel je meteen. Of ik Mirepoix vanaf de kerktoren wilde zien? “Ja, ja, stotterde ik” denkend aan mijn hoogtevrees….slik. Maar ik heb mij heel kranig gehouden en heb mooie plaatjes kunnen schieten.

Mijn reis door de fascinerende regio Midi-Pyreneeën zat er jammer genoeg op. Hopelijk gunt het CRT mij de volgende persreis aan hun regio meer tijd om alles fatsoenlijk te bekijken en dat ik hun medewerkers niet hoef teleur te stellen door te zeggen dat ik geen tijd heb en verder moet...

Maar eens kijken wat de Aude te bieden heeft voor mij...

Interessante Links:

www.franceguide.com
www.transavia.com
www.lourdes-france.org
www.lourdes-infotourisme.com
www.tourisme-midi-pyrenees.com
www.tourisme-hautes-pyrenees.com
www.tourisme-tarn.com
www.tourisme82.com
www.ariegepyrenees.co
www.bleu-de-lectoure.com
www.moissac.fr
www.schulte-kellinghaus.de
www.montsegur.fr
www.montsegur.org
www.tourisme-mirepoix.com

** Deze persreizen worden mogelijk gemaakt mede dankzij de geweldige samenwerking met de persafdeling van het      Franse Verkeersbureau, Maison de la France in Amsterdam, het CRT (Comité Régional de Tourisme) van de     desbetreffende régio in Frankrijk en verschillende sponsoren waaronder:

** Transavia
** ANWB