 |
Het beloofde een zeer interessante reis te gaan worden. Ik had aan de dames van de persafdeling van Maison de la France doorgegeven dat ik op zoek was naar bijzondere mensen, bijzondere evenementen en plekken. Samen met het CDT van de Vaucluse en Gard hebben ze zich werkelijk overtroffen! Het was met één woord GEWELDIG!
Van Eindhoven naar Marseille gaat een rechtstreekse vlucht die je de kop niet kan kosten en zo zat ik dus al voor een retourvlucht voor €58,- inclusief de luchthavenbelastingen bij RYANAIR in de vliegmachien. Op Marseille Airport wachtte Ron Hogervorst op mij. Samen met zijn vrouw Petra en twee kinderen zijn zij in 2005 geëmigreerd naar Zuid-Frankrijk naar een klein gezellig dorpje in de Gard. Ron is daar zijn eigen loodgietersbedrijf gestart en Petra verhuurt hun sfeervol ingerichte gîte ´Les Fleurs d´Amandiers´
Mijn officiële programma begon in de Vaucluse en hier wachtte mij een lieve gids genaamd Martine, zij was voor twee dagen mijn agenda, chauffeuse, gids en daarnaast zorgde zij ook nog dat hij mij aan niets ontbrak...
Als een kind in luilekkerland voelde ik me toen ik de confiserie binnenstapte in St.Denis. Hier worden de traditionele zoetigheden gemaakt die deel uitmaken van het 13 delig (!) dessert bij het kerstdiner. Zij vertegenwoordigen de 12 apostelen en Judas.
Op het Domaine de la Citaldelle schudde ik de hand van Yves Rousset-Rouard. Wijnboer, burgemeester en voormalig filmproducent van o.a de Emanuelle-reeks, jawel..met onze eigen Sylvia Kristel. Zijn verzameling kurkentrekkers zijn nu te zien in een heus museum`Tire-Bouchon´ gevestigd in het Domaine.
Eenmaal in de Vaucluse wilde ik natuurlijk graag een bezoekje brengen aan het klooster van Senanque, prachtig gelegen in een vallei en tussen de lavendelvelden maar nadat ik al die bussen met toeristen zag zijn we maar snel doorgereden, nadat ik natuurlijk een paar mooie plaatjes heb geschoten.. Toen maar naar een ander toeristisch stadje..Gordes. Tegen de berg aangeplakt is het echt een plaatje en verschrikkelijk gezellig!
Isle-sur-la-Sorgue is een eilandje in de rivier de Sorgue waarop dit leuke stadje is gebouwd. Het was bloedjeheet en de kinderen konden zo vanuit hun voortuin het water in. Het stadje staat bekend om de zondagse antiek- en Provencaalse markt die langs de rivier en in het centrum is opgesteld. Het stadje staat ook bekend om zijn vele kunst-ateliers. Bij één van deze ateliers ben ik even binnengestapt omdat mij de schilderijen en beelden van de kunstenaar Christian Pieroni zeer aansprak. Neem zelf ook even een kijkje bij de galerie Catherina Menichetti en haar kleurrijke collectie.
Een ander karakteristiek Provencaals stadje met een evenzo typisch Provencaalse markt is Velleron. De boeren uit de omgeving bieden dagelijks aan de rand van het stadje hun koopwaar aan. En probeer daar maar eens vaaf te blijven van al dat lekkers!! `s Avonds heb ik genoten van deze lokale producten bij Villa Velleron. Deze sfeervolle chambres d´hôtes wordt gerund door Claudia en Christian Hickl. In deze voormalige olijvenmolen hebben zij een prettige ambiance gecreërd en daarbij kookt Claudia ook nog eens de sterren van de hemel. Christian was zo behulpzaam en haalde de sleutel van de dorpskerk bij de koster zodat ik de kerk kon bekijken. Villa Velleron, een aanrader dus!
Het stadje Velleron heeft ook nog iets anders dat zeker de moeite waard is; het traditionele Boutis, een eeuwenoude vorm van quilten waarbij een levensweg wordt verteld op een sprei of wandkleed. Nadine Rougeret beheerst deze techniek als geen ander en is Frankrijk dan ook zeer bekend. Zo heeft zij hierover een boek geschreven en haar eigen museum gehad. Maar nu heeft zij besloten om alleen nog restauraties, ontwerpen en les te geven. Ook genoeg lijkt me! Een veelzijdige vrouw die gepassioneerd is door deze Provencaalse Boutis. Aan één Boutis werkt zij zo´n 3 jaar. De prijzen variëren tussen de €2000,- en €10.000,- Veel geld maar dan heb je een uniek kunstwerk. In de Provence gaan deze stukken vele generaties mee. Nadine Rougeret heeft in haar eigen verzameling stukken die dateren zelfs van de 16de eeuw!
In Pernes-les-Fontaines wachtte mij een zeer bijzondere ontmoeting. Al vele jaren was in het centrum een klein klooster gevestigd waar de zusters liefdevol hosties maakten voor kerken door heel Frankrijk. Maar toen in 1995 de meeste zusters hun aardse leven hadden verruild voor het hemelse besloten de laatste overgebleven zusters het bisdom te vragen of hun werk kon worden overgedragen aan een groep mensen met een verstandelijke handicap, Moulin de l´Auro. Het bisdom vond dit een zeer goed initiatief en gaf hun goedkeuring. En zo werd `Maison du Sacré Coeur´ overgedragen aan deze groep enthousiaste mensen en hun leidinggevenden. In totaal werken er zo´n acht gehandicapten in het Maison de Sacré Coeur. Een paar mensen werken hier de hele dag onder begeleiding van professionele hulpverleners. Maar de meesten werken hier parttime, naar gelang wat men lichamelijk aankan. Grote hoeveelheden hosties zijn nu voor Lourdes bestemd. Wat waren ze trots dat een journaliste uit Nederland speciaal voor hun was gekomen om naar hun werk te kijken en foto´s te maken. Ze hopen dan ook dat veel Nederlandse toeristen bij hen een kijkje komen nemen. Openingstijden: Maandag tot vrijdag 09.00-12.00/13.30-16.30
In Pernes-les-Fontaines heet niet voor niets ´les Fontaines´ in het hele stadje staan er zo´n veertig. Als u goed kijkt kunt de klokkentoren herkennen die Nadine Rougeret in een quilt had verwerkt.
In Sarrians staat deze biologische boerderij. Domaine de l´Oiselet is gespecialiceert in het onderwijzen van kinderen over de werkzaamheden op een boeren bedrijf. Schoolkinderen maar ook toeristen mogen hier helpen en daarna zelf producten maken die zij hebben geoogst. Zoals confitures, boter en cake. Er is een giteverhuur dus is er ook de mogelijkheid om hier langer te verblijven dan één dag. En daar je al wel een dag nodig hebt om alles te bekijken is dit niet zo´n gek idee.
|
|
